ของดีอยู่ใกล้ตัว

 ในวันหยุดสุดสัปดาห์หรือจะเป็นวันหยุดชดเชยเป็นอาทิตย์ บางคนก็ลาพักร้อนเป็นเดือนๆ ไม่ว่าจะหยุดยาวมากน้อยอย่างไร ต่างคนก็มีแผนที่จะไปเที่ยวในที่ต่างๆ ไม่ว่าจะไปต่างจังหวัด ต่างประเทศก็ขึ้นอยู่กับเงินในกระเป๋าสตางค์ของแต่ละคน แต่ไม่ว่าจะไปที่ไหน สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ เรื่องกิน เพราะไม่ว่าจะทำอะไรท้องก็ต้องอิ่มไว้ก่อน

    ในปัจจุบันเห็นได้ว่า ผู้คนต่างไป party ในร้านอาหารของประเทศอื่น เช่น ร้านอาหารญี่ปุ่น เกาหลี อิตาลี หรืออะไรต่างๆ ซึ่งมีราคาค่อนข้างแพง ซึ่งมักจะเห็นใน Social Network อยู่เสมอ ไปกินปุ๊บก็ต้องถ่ายรูปอับเดตปั๊บ สำหรับตัวผู้เขียนเองก็ชอบที่จะไปร้านอาหารของชาติอื่นเหมือนกัน แต่วันนี้ได้มีโอกาสไปทานข้าวกับอาจารย์ต่างชาติ  ประกอบกับได้เจอบทความที่เกี่ยวข้องกับอาหารไทยว่าติดอันดับของอาหารที่เป็นที่นิมยมของชาวต่างประเทศ ทั้งๆที่เป็นอาหารบ้านๆที่ขายตามตลาดนัด หรือตามข้างถนน  โดยส่วนตัวได้คลุกคลีกับชาวต่างชาติมาบ้าง จึงพอจะมีข้อมูลในเรื่องอาหารที่ชาวต่างชาติชอบ เช่น ข้าวกระเพราไก่ ข้าวกระเพรากบ ต้มยำกุ้ง ส้มตำ อะไรประมาณนี้ ซึ่งเป็นอาหารตามสั่งของบ้านเราทั้งนั้น นอกจากที่กล่าวมาแล้ว อาหารอีกอย่างหนึ่งที่เป็นที่นิยมของชาวต่างชาติ คือ ผัดไท ซึ่งก็เป็นเพราะ มีเพื่อนชาวญี่ปุ่นที่ชอบกินผัดไทมากๆ แม้จะชวนไปกินที่ไหนก็มักจะสั่งผัดไทเสมอ นอกจากผัดไทแล้วยังมึอีกอย่างที่คล้ายๆกัน คือผัดหมี่ ใช้เส้นเฉพาะ ในปัจจุบันเริ่มมีร้านอยู่ทั่วไป แต่ของแท้ต้องมาจากโคราชเท่านั้น เพราะส่วนตัวเป็นคนโคราชและได้ลองลิ้มชิมรสผัดหมี่มาตั้งแต่เด็กๆ จึงรู้สึกว่าผัดหมี่อร่อยกว่าผัดไท ยิ่งกินกับส้มตำแล้วละก็ มันช่างเข้ากันเสียเหลือเกิน นั่นก็แล้วแต่ความชอบของแต่ละคน ยังไงราคาก็เท่ากันคือห่อละ 30 บาท

    จากความต้องการลดความอ้วนของผู้เขียน ซึ่งมีวิธีคือ ทานข้าว 2มื้อ คือ เช้าและกลางวันให้อื่ม และจะไม่ทานข้าวเย็น ซึ่งมื้อเช้าจะเป็นมื้อที่สำคัญและก็หิวมาก ถ้าหากจะทำเองก็คงไม่ทันเลยต้องหาร้านอาหารตามสั่งแถวๆบ้าน แม้ว่าแถวบ้านจะมีร้านอาหารตามสั่งมากมายแต่ก็ใช่ว่าจะอร่อยเหมือนกันทุกร้านแถมบางร้านก็ให้น้อยนิดเหลือเกิน แต่จากการทดลองมาหลายร้านก็เจอ ร้านที่ถูกใจใช่เลย ซึ่งเป็นร้านริมถนน เป็นรถเข็นเล็กๆ แต่อร่อยและให้เยอะสมราคา 30 บาท เมนูเด็ดที่สั่งทุกครั้งคือ สุกี้น้ำและต้มยำรวมมิตรข้าวเปล่า 20 บาท มื้อนั้นหมดไป 90 บาท แต่อิ่มนานมาก (กิน2 คนนะคะ) จึงย้อนไปคิดถึงวันที่ได้ไปใช้ชีวิตในต่างประเทศ ซึ่งโชคดีมากที่ได้ไปอยู่กับพี่ๆนักเรียนไทยที่นั่น โดยปกติก็ไม่เคยอดอาหารไทยอยู่แล้ว แต่มีบางครั้งก็ต้องออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปเรียน ไม่มีเวลาทำกับข้าว ถ้าไปสายก็ไม่ทันรถไฟ เพราะฉะนั้นมื้อเช้า ก็อาจจะได้กินเป็นขนมปัง หรือ ข้าวเปล่ากับแฮม(อร่อยค่ะ) หรือบางวันไม่ได้ซื้อแฮมตุนไว้ในตู้เย็น ก็อดกินต้องไปหาเอาข้างหน้า เดินไปข้างทางก็ไม่มีร้านอาหารเลยต้องไปที่ food court อย่างเดียว

ตอนนั้นนึกว่า ถ้าอยู่ประเทศไทยป่านนี้ฉันคงได้กินข้าวเหนียวหมูปิ้ง ไก่ย่างไปแล้ว มาถึงตรงนี้จึงพอสรุปได้ว่า เราโชคดีที่เกิดในประเทศไทย มีของอร่อยๆได้กิน และราคาไม่แพง แต่ถ้าเราไปกินอาหารไทยในต่างประเทศสิ คงจ่ายไปหลายบาทเลยทีเดียว เพราะฉะนั้น เรามีของดีอยู่ใกล้ตัวแล้ว ก็อย่าให้มันเป็นสิ่งธรรมดาแล้วไม่มีคุณค่าในสายตาของเรานะคะ